GLADIATOR
U szczytu swej potęgi Imperium Rzymskie rozciągało się od pustyń Afryki po północną Anglię.
Ponad ćwierć ludzkiej populacji żyło i umierało pod panowaniem Cesarza.
Zimą 180 r. w Germanii dwunastoletnia kampania Imperatora Marka Aureliusza
zmierzała ku końcowi przeciwko barbarzyńcom.
Jeszcze tylko jedna przeszkoda stoi na drodze do rzymskiego zwycięstwa
i szansy na pokój w Imperium.
- Sir. - Generale.
Sir.
Wychudzeni i głodni.
- Ciągle nic? - Ani śladu.
- Kiedy wyjechał? - Jakieś dwie godziny temu.
- Będą walczyć, sir? - Wkrótce będziemy wiedzieć.
Żołnierzu, rozkazywałem przesunąć te katapulty do przodu,
bo będzie mu ich mieli poza zasięgiem!. - Zasięg jest dobry
- Niebezpieczeństwem dla kawalerii... - To jest dopuszczalne, zgadza się?
Powiedzieli - nie.
Spokój! Spokój!
Ludzie powinni wiedzieć kiedy się poddać.
Ty byś to wiedział Quintusie?
Ja bym wiedział?
- Siła i honor. - Siła i honor
Na mój sygnał, rozpętaj piekło.
Ładować katapulty!
Piechota formować szyki!
- Łucznicy w gotowości! - Towarzysze!
- Puk! - Puk!
Fratres!
Maximus!
Za trzy tygodnie będę zbierał żniwo
Wyobraźcie sobie gdzie wtedy będziecie i tak się stanie.
Trzymajcie szyk! Jedźcie za mną!
Jeśli ockniecie się...
jadąc samotnie przez zielone pola, a słońce będzie świecić wam w twarz...
Nie musicie się martwić
jesteście na polach Elizejskich, i jesteście martwi!
Bracia...
To co robimy w życiu...
odbija się echem w wieczności.
Ciągnij!
Ciągnij! Ciągnij!
Katapulty gotowe, sir!
Łucznicy, naciągać!
- Naciągać! - Naciągać!
Łucznicy, zapalać!
Ognia!
W porządku, Gotowi!
Trzymać linię!
Naciągać! Ognia!
Ognia! Ognia!
Przeładuj!
Trzymać linię!
Naciągać! Ognia!
Zostańcie ze mna!
Zostańcie ze mną!
Rzym zwycięży!
Myślisz, że on rzeczywiście umiera?
On umiera już od dziesięciu lat.
Gdyby nie umierał naprawdę, nie posyłałby po nas.
Może mu nas brakuje.
A senatorowie? nie wzywałby ich gdyby...
Daj spokój, Commodusie.
Po dwóch tygodniach jazdy, twoje nieustanne intrygi przyprawiają mnie o ból głowy.
On podjął już decyzję.
i zamierza ją ogłosić.
Mianuje mnie.
Pierwszą rzeczą, którą zamierzam zrobić...
kiedy...
Jest zaszczytem wystąpić w igrzyskach wartych jego majestatu.
Pierwszą rzeczą, którą zrobię, będzie wzięcie gorącej kąpieli.
Panie?
Wygląda na to, że prawie jesteśmy, sir.
- Sir. - Gdzie jest imperator?
Przed nami, sir. Wyszli 19 dni temu.
Ranni ciągle przybywają.
Konia!.
Panie.
Całusa?
Ponownie udowodniłeś swoją dzielność Maximusie.
Miejmy nadzieję już ostatni raz.
Nie ma już z kim walczyć Panie.
Zawsze jest z kim walczyć.
Powiedz mi jak mogę wynagrodzić największego rzymskiego generała?
Pozwól mi wrócić do domu.
Ach. Dom.
Oddają ci honory Cezarze.
To na twoją cześć Maximusie. Tobie oddają honory.
Ominęło mnie to? Ominęła mnie bitwa?
Ominęła cię wojna.
Ojcze, gratulacje.
Złożę w ofierze 100 byków, aby uczcić twoje zwycięstwo.
Oszczędź byki.
Uhonoruj Maximusa. to on wygrał tę bitwę.
- Generale. - Wasza Wysokość.
Rzym Cię pozdrawia i ja obejmuje cię jak brata.
To było zbyt długo, mój stary przyjacielu.
- Wasza Wysokość. - Tutaj, Ojcze.
Weź mnie pod rękę.
Myślę, że nadszedł czas bym odszedł.
Tak wiele dla chwały Rzymu.
Wspaniała bitwa.
- Generale. - Ciągle żywy?
- Ciągle żywy. - Bogowie muszą mieć poczucie humoru.
- Bogowie muszą cię kochać. - Valeriusie.
Z powrotem do swoich koszar Generale? czy może do Rzymu?
Do domu. Żona, syn, żniwa.
Maximus rolnik. Ciągle mam problemy by sobie to wyobrazić.
Dużo łatwiej oczyścić ziemię niż krew, Quintusie.
- A, tutaj jest. - Wasza Wysokość.
Senator Gaius, Senator Falco.
Strzeż się Gaiusa. Będzie lać miód w twoje uszy...
aż poderwiesz się z krzykiem, "Republika, republika".
Czemu nie? Rzym został założony jako republika.
Tak, a w republice to senat posiada władzę.
Ale oczywiście senator Gaius nie tym się kieruje.
Po której stronie staniesz Generale? Imperatora czy Senatu?
Żołnierz czuje się dobrze mogąc...
spojrzeć przeciwnikowi w oczy, Senatorze.
Mając armię za sobą, możesz stać się groźny politycznie.
Ostrzegałem cię, ale będę cię chronił Senatorzy.
Maximus.
Będę potrzebować tak dobrych ludzi jak ty.
Jak mogę służyć Waszej Wysokości?
Jesteś człowiekiem który wie jak dowodzić.
Wydajesz rozkazy, rozkazy są wykonywane i bitwa jest wygrana.
Ale senatorzy, knują intrygi, sprzeczają się, pochlebiają i oszukują.
Maximusie, musimy ratować Rzym przed politykami.
Mogę na ciebie liczyć gdy nadejdzie czas?
Wasza Wysokość, kiedy twój ojciec mnie zwolni zamierzam wracać do domu.
Dom?, no... nikt nie zarobił więcej.
Nie zadamawiaj się zanadto. Mogę wkrótce cię potrzebować.
Lucilla jest tutaj. Wiedziałeś?
Ona ciebie nie zapomniała.
A teraz jesteś wielkim człowiekiem.
Gdybyś tylko urodziła się mężczyzną.
Jakim Cesarzem byś była!
Ojcze.
Byłabyś silna.
Ciekawy jestem, czy właśnie taka byś była?
Byłabym taka jaką nauczyłeś mnie być.
Jak podróż?
Długa, niewygodna. Po co przybyłam?
Potrzebuję Twojej pomocy. Razem z twoim bratem.
Oczywiście.
On cię kocha, zawsze kochał.
I...
będzie potrzebował twojej pomocy bardziej niż kiedykolwiek.
Dość polityki.
Udawajmy, że jesteś kochającą córką,...
a ja dobrym ojcem.
Czy to nie miła fantazja, nieprawdaż?
Dzień Dobry.
Potrzebuję jeszcze trzech koni.
Dwa! Trzy!
Cztery!
Jeden! Dwa!
Posyłałeś po mnie Cesarzu?
- Cesarzu? - Powiedz mi jeszcze raz Maximusie.
dlaczego my tu jesteśmy?
Dla chwały Rzymu, Panie.
Ach, Tak.
Ach tak. Pamiętam
Widzisz tę mapę Maximusie?
To świat, który stworzyłem
Przez 25 lat...
podbijałem, rozlewałem krew rozszerzałem imperium.
Od kiedy zostałem cesarzem, doświadczyłem czterech lat pokoju.
Czterech na dwadzieścia..
I po co?
Przynosiłem miecz, nic więcej.
Cesarzu, twoje życie...
proszę, nie nazywaj mnie tak.
Podejdź proszę.
Podejdź proszę i usiądź.
Porozmawiajmy...
Po prostu, jak mężczyźni.
Maximusie, mów.
5000 moich ludzi utknęło w zamarzającym błocie
3000 jest połamanych i krwawiących.
2000 nigdy nie opuści tego miejsca.
Nie będę wierzył, że walczyli i umierali za nic.
A w co byłbyś wierzył?
Że walczyli za ciebie i za Rzym
A czym jest Rzym, Maximusie?
Widziałem wiele z reszty tego świata.
Jest brutalny, okrutny i ciemny Rzym jest światłem.
Ty naprawdę nigdy tam nie byłeś.
Nie widziałeś co tam się dzieje
Ja umieram Maximusie
Kiedy człowiek widzi swój koniec...
chciałby wiedzieć, że jego życie miało sens.
Jak będzie wymawiane moje imię w przyszłości?
Będę pamiętany jako filozof?
wojownik?
czy tyran?
A może Imperator, który zawrócił Rzym ku temu czym był naprawdę?
Jest jedno marzenie o Rzymie.
ale możesz je tylko wyszeptać
Nic więcej niż wyszeptać a i tak by zniknęło..
Jest tak delikatne.
Obawiam się, że nie przeżyje zimy.
Maximusie...
poszepczmy jeszcze...
razem ty i ja.
Masz syna.
Opowiedz mi o swoim domu.
Mój dom leży na wzgórzach powyżej Trujillo. Bardzo prosto urządzony.
Różowe kamienie grzeją się w słońcu.
Ogród pachnie ziołami w dzień,...
jaśminem wieczorami.
Przy bramie stoi ogromna topola.
Figi, jabłonie, grusze.
Ziemia, Marcusie, czarna. Czarna jak włosy mojej żony
Na południowym zboczach rosną winogrona, a na północnych oliwki.
Dzikie kuce dokazują w pobliżu domu i drażnią się z moim synem.
- Kiedy ostatni raz byłeś w domu? - Dzisiejszego ranka - 2 lata i 264 dni.
Zazdroszczę Ci Maksimusie.
To dobry dom. Warto dla tego walczyć.
Jest jeszcze jeden obowiązek do spełnienia...
Zanim odjedziesz do domu.
Czego sobie życzysz Cesarzu?
Chcę byś był obrońcą Rzymu po mojej śmierci.
Upoważnię cię, ciebie jedynego byś zwrócił...
władzę Rzymianom...
i pokonał raka, który toczy Rzym.
Czy przyjmiesz zaszczyt, który ci oferuję?
Z całego serca, nie.
Maximusie...
właśnie dlatego to musisz być ty.
Ale z pewnością prefekt, senator,...
ktoś kto, zna miasto i rozumie politykę.
Za to ty nie jesteś przez politykę zepsuty.
- A Commodus? - Commodus jest zepsuty.
wiesz to od dawna.
Commodus nie potrafi rządzić
nie może rządzić.
Ty jesteś synem, którego powinienem mieć
Commodus zaakceptuje moją decyzję.
Wie, że armia jest tobie lojalna.
Potrzebuję trochę czasu, Panie.
Dobrze.
Mam nadzieję, że po zachodzie słońca wyrazisz zgodę.
A teraz uściśnij mnie jak syn.
i podaj staremu człowiekowi koc.
- Mój ojciec cię faworyzuje. - Pani.
- Nie zawsze tak było. -Wiele rzeczy się zmienia.
Wiele, ale nie wszystko
Maximusie, stój.
Niech spojrzę ci w twarz.
- Jesteś bardzo zmartwiony. - Straciłem wielu ludzi.
Czego mój ojciec chciał od ciebie?
Życzył mi wszystkiego dobrego przed wyjazdem do domu.
Kłamiesz.
Zawsze wiedziałam kiedy kłamiesz nie jesteś w tym dobry.
- Tak, daleko mi do twojej swobody. - Prawda.
ale nigdy nie musiałeś tego robić.
Życie jest prostsze dla żołnierza.
Myślisz, że jestem bez serca?
Myślę, że masz umiejętność przetrwania.
Maximusie, stój.
To naprawdę tak strasznie zobaczyć mnie znowu?
Nie. Jestem zmęczony po bitwie.
Czy wrażliwość mojego ojca naprawdę aż tak cię rani.
Commodus oczekuje, że ojciec na dniach ogłosi następcę.
Będziesz służył mojemu bratu jak służyłeś ojcu?
Zawsze służyłem Rzymowi.
Czy wiesz..
że ciągle pamiętam o tobie w modlitwach.
Tak modlę się.
Wieść o śmierci twojego męża zasmuciła mnie. Opłakiwałem go.
- Dziękuję. - Słyszałam, że masz syna.
Tak. Luciusa.
Niedługo będzie miał 8 lat.
Mój syn też ma prawie 8 lat.
Dzięki za twoje modlitwy.
Przodkowie, proszę was o radę.
Błogosławiona matko objaw jak Bogowie widzą moją przyszłość.
Błogosławiony ojcze, stój z mieczem na straży mej żony i syna.
Szepnij im, że żyję tylko po to by być z nimi.
Przodkowie, czczę was...
i próbuję żyć tak godnie jak przykazywaliście.
Cicero.
Panie.
Czy ciężko spełniać ci twoje obowiązki?
Czasami robię to co lubię.
Częściej to co muszę.
Być może nie wrócimy tak szybko do domu.
Czy jesteś gotowy spełnić swoją powinność względem Rzymu?
Tak ojcze.
Nie będziesz imperatorem.
Kto mądrzejszy i godniejszy zajmie moje miejsce?
Przekażę władzę Maximusowi...
dopóki..
Senat jeszcze raz nie będzie gotów rządzić
Rzym znów będzie Republiką.
- Maximus. - Tak.
Moje decyzja cię rozczarowuje?
Pisząc do mnie kiedyś...
wymieniłeś cztery najważniejsze cnoty.
mądrość, sprawiedliwość...
hart...
i wstrzemięźliwość.
Przyglądałem się tej liście i nie znalazłem żadnej z tych cech u siebie.
Ale mam inne zalety ojcze.
Ambicję.
która może nas prowadzić do celu.
Pomysłowość. Odwaga.
być może nie na polu bitwy, ale...
jest przecież wiele rodzajów odwagi.
Poświęcenie, dla mojej rodziny...
dla ciebie
Ale żadnej z moich cnót nie ma na twojej liście.
Już wtedy nie chciałeś bym był twoim synem
Commodusie, posuwasz się za daleko
Pytałem bogów...
w jaki sposób cię zadowolić jak sprawić byś był ze mnie dumny.
Jedno miłe słowo...
jeden ojcowski uścisk..
kiedy mnie przytulałeś do swojej piersi...
mógł rozpalić słońce w moim sercu na tysiąc lat.
Dlaczego tak bardzo mnie nienawidzisz?
Wszystkim czego zawsze chciałem...
było życie w zgodzie z twoimi życzeniami, Ceasarzu.
- Ojcze. - Commodusie.
Twoje synowskie błędy...
są błędami mojego ojcostwa.
Chodź.
Ojcze.
Wyciąłbym w pień cały świat...
gdybyś tylko mnie kochał!
Maximusie, imperator cię potrzebuje. To ważne.
Lamentuj za mną bracie. Nasz wielki ojciec nie żyje.
Jak umarł?
Lekarz mówi, że nie cierpiał.
Wyzionął ducha we śnie.
Ojcze.
Twój Imperator chce wiedzieć, czy będziesz mu lojalny Maximus.
Przyjmij mą rękę.
Tylko raz ją do ciebie wyciągam.
Quintusie.
Bądź pozdrowiony Cesarzu.
Budź senatorów, muszę się z nimi naradzić.
Budź Gaiusa i Falco.
- Miecz. - Miecz.
Maximusie, bądź ostrożny To co robisz jest nierozważne.
Nierozważne? Imperator został zabity.
Imperator umarł śmiercią naturalną
- Dlaczego jesteś uzbrojony Quintusies? - Straże!
Maximusie proszę nie stawiaj oporu.
Przykro mi, to rozkaz Cesarza
Jedźcie z nim aż do świtu...
i wykonajcie wyrok.
Quintusie spójrz na mnie. Patrz na mnie!
Obiecaj, że zaopiekujesz się moją rodziną.
Ze swoją rodziną spotkasz się w zaświatach.
Klęknij
Błogosławiony ojcze czuwaj nad moją żoną i synem.
szepnij im że żyję tylko dla nich
Przynajmniej zabijcie mnie szybko.
Chcę zginąć żołnierską śmiercią
Mróz. Zdąża się, że uwięzi ostrze.
Pretorianie!
- Kiedy ostatni raz byłeś w domu 2 lata, 264 dni temu.
Błogosławiony ojcze, czuwaj nad nimi z nagim mieczem.
szepcz im, że żyję tylko dla nich. Niech wszystko inne rozsypie się w pył
Szepcz, że żyję tylko po to by znów być z nimi...
Niech wszystko inne rozsypie się w pył.
Papa! Papa!
Nie umrzesz.
Spotkasz ich znowu.
Jeszcze nie teraz.
Nie. Oni to wyczyszczą. Czekaj i patrz.
Nie umrzesz.
Nakarmią tobą lwy.
są więcej warte niż my.
Teraz lepiej?
Czyste, widzisz?
Proximo!
stary przyjacielu.
Każdy dzień jest wspaniały kiedy ty tu jesteś...
ale dzisiejszy dzień jest wyjątkowy.
Żyrafy które mi sprzedałeś...
nie chcą pracować.
One tylko jedzą...
a nie pracują.
Sprzedałeś mi...
popieprzone żyrafy.
- Chcę moje pieniądze z powrotem. - Nie ma mowy.
Dam ci specjalną cenę.
Na co?
Widziałeś mój nowy towar? Chodź popatrzeć.
Czy któryś z nich umie walczyć? Niedługo będą igrzyska.
Niektórzy dobrze walczą, inni umierają.
Myślę, że potrzebujesz jednych i drugich.
Wstań.
Jaki był twój fach?
Byłem myśliwym.
Nie, nie, kupiłem go z kopalni soli w Kartaginie.
Siadaj
Znak legionisty.
- Dezerter. - Może. Czy to ważne?
- To Hiszpan. - Wezmę sześciu.
- za tysiąc. - Tysiąc?
Sam Numibijczyk jest wart 2000.
Ci niewolnicy gniją.
To dodaje smaczku.
Nie, nie, czekaj, czekaj!
Możemy negocjować!.
Dam ci 2000...
i następne 4 za zwierzęta.
W sumie 5000 jak dla starego przyjaciela.
Dalej! Długo jeszcze chcecie iść do domu?
Jestem Proximo.
Będę przy was przez najbliższych kilka dni...
które będą ostatnimi dniami waszego marnego życia...
danego wam przy wrzasku waszych suczych matek.
Nie zapłaciłem ciężkich pieniędzy za wasze towarzystwo.
Zapłaciłem żeby zarobić na waszej śmierci.
Jak wasze matki były przy waszym początku...
tak ja będę przy końcu.
A kiedy już zginiecie, a będziecie ginąć...
odejdziecie przy takim akompaniamencie...
Gladiatorzy...
pozdrawiam was.
- Czerwony. - Czerwony.
Żółty.
Dobrze.
- Czerwony. - Czerwony.
Hiszpanie.
Na razie wystarczy!
Jego czas jeszcze nadejdzie.
Następny.
Hiszpanie.
Dlaczego nie walczysz?
Wszyscy muszą walczyć.
To znak twoich bogów?
Nie będą się gniewać?
Bogowie cię lubią.
Czerwony to dobry kolor.
Będziesz dziś potrzebował ich pomocy.
Niektórzy z was nie chcą walczyć...
niektórzy nie potrafią.
Wszyscy tak mówią...
dopóki tam nie wyjdą.
Słuchajcie.
Zabij! Zabij! Zabij!
Wepchnij to w mięso innego człowieka.
A będą ci klaskać i kochać cię za to.
A Wy...
wy zaczniecie ich kochać...
za to.
Ostatecznie...
wszyscy kiedyś umrzemy.
Smutne, że nie możecie wybrać w jaki sposób...
Ale możecie zdecydować jak wyjdziecie na spotkanie przeznaczenia...
i czy pozostaniecie mężczyznami...
w naszej pamięci.
Na lewo, wyciągnijcie wasze tarcze!
Na prawo, wyciągnijcie wasze miecze!
Zabij! Zabij! Zabij!
Sparujcie je... czerwony z żółtym.
Następny!
Ruszać się!
- Odejdż! - Nigdy nie będziesz nami rządził, Commodusie!
Wjeżdża do Rzymu jak zdobywca. Ale co zdobył?
Daj mu trochę czasu. Jest młody.
Myślę, że może być bardzo dobry.
Dla Rzymu czy dla ciebie?
Biegnij do matki Luciuszu. Życzyłaby sobie tego.
Luciuszu!
Mamo!
Bądź pozdrowiony Cesarzu.
Senatorowie.
Rzym wita nowego Imperatora.
Twoi lojalni poddani cię witają.
Dziękuję, Falco.
tobie i lojalnym poddanym. Ufam, że nie byli zbyt kosztowni.
- Cesarzu. - Gracchusie.
Rzym raduje się twoim powrotem, Cesarzu.
Jest wiele spraw wymagających twojej uwagi.
W kolejności, proszę! W kolejności!
Senat przygotował ustawy...
o wielu problemach miasta...
Poczynając od podstawowych sanitariatów w greckiej dzielnicy...
A kończąc na walce z zarazą która już tam się pojawia.
Tak że, jeżeli...
Nie rozumiesz, Gracchusie?
To nie jest problemem ?
Mój ojciec spędzał cały czas na nauce...
czytaniu książek, rozważaniu filozofii.
Godzinami siedział w półmroku czytając zwoje z Senatu.
O tym wszystkim lud już zapomniał.
Senat jest ludem, Panie...
wybrany z ludu jest jego głosem.
Wątpię czy wielu ludzi je tak dobrze jak ty Graciuszu...
Albo posiada tak wspaniałe kochanki jak ty Gaiuszu.
Ja rozumiem mój lud.
Być może Imperator byłby tak dobry nauczyć nas...
czegoś ze swojego bogatego doświadczenia.
Nazywam to miłością.
Ja jestem ich ojcem.
ludzie są moimi dziećmi.
Pokażę mu, że go kocham. Obejmę go i przycisnę do piersi.
Czy obejmowałeś kiedyś zabitego przez zarazę, Panie?
Nie. Ale jeśli jeszcze raz mi przerwiesz zapewniam cię...
że ty będziesz.
Senatorze, mój brat jest bardzo zmęczony.
Zostaw tę listę mi.
Twój imperator uczyni wszystko czego domaga się Rzym.
Pani, jak zawsze...
twoje życzenie jest dla mnie rozkazem.
Kto pozwolił ci mnie pouczać?
Commodusie, senat to wykorzysta.
Jak? Oni wszyscy tylko ględzą. Ględzą.
Powinien być tylko...
ja, ty...
i Rzym.
Nawet o tym nie myśl Commodusie.
Senat był tu od zawsze.
Rzym się zmienił.
Potrzebuje Imperatora, by rządził w imperium.
Oczywiście, ale trzeba ludziom pozostawić...
Iluzję?
Tradycję.
Mój ojciec walczył z barbarzyńcami...
Mówił sobie, że niczego nie osiągnął. Ale lud wciąż go kochał.
Lud zawsze kocha zwycięzców.
Dlaczego?
Przecież nie widzą bitew.
Co ich obchodzi Germania?
Obchodzi ich potęga Rzymu.
Potęga Rzymu.
A cóż to jest?
To idea...
Potęga.
Potęga to wizja.
Dokładnie. Wizja.
Nie rozumiesz Lucillo?
Dam ludziom wizję i pokochają mnie za to.
Szybko zapomną o nudnym gderaniu paru wysuszonych starców.
Dam im największą wizję ich życia.
Białe i czerwone wino dla ich zaspokojenia!
Igrzyska.
150 dni igrzysk
Jest zdolniejszy niż myślałem.
Zdolny.
Cały Rzym śmiałby się z niego...
gdyby nie strach przed Pretorianami.
Strach i podziw. Potężna kombinacja.
Myślisz, że lud da się temu uwieść?
Myślę, że on wie czym jest Rzym.
Rzym to tłum.
Wyczaruje jakąś sztuczkę i ludzie oszaleją ze szczęścia.
Oddadzą wolność i nadal będą wyć z radości.
Bijące serce Rzymu...
nie leży na marmurowej posadzce senatu.
tylko na piasku Koloseum.
On da im śmierć...
i będą go za to kochać.
Hiszpan.
Nie ubawiliście się?
To po co tu przychodzicie?
Hiszpan! Hiszpan!
Czego potrzebujesz?
Dziewczyny?
Chłopca?
Posyłałeś po mnie.
Tak.
Jesteś dobry, Hiszpanie, ale nie aż tak dobry.
Mógłbyś być wspaniały.
Mam zabijać więc zabijam.
I wystarczy.
Wystarczy na prowincji ale nie w Rzymie.
Młody imperator...
urządza serię spektakli...
by uczcić swego ojca...
Marka Aureliusza.
Zrobiło się zabawnie...
od kiedy Marek Aureliusz...
mądry, wszystkowiedzący Marek Aureliusz...
odszedł.
Tak więc po 5 latach życia...
w zawszonych wiejskich chatach...
wracamy tam gdzie nasze miejsce...
do Koloseum.
Powinieneś je zobaczyć Hiszpanie.
50,000 Rzymian...
patrzących na każdy ruch twojego miecza...
może uczynić z ciebie zabójcę.
Cisza przed uderzeniem...
i hałas po nim.
Rosnący.
rosnący...
jak burza...
tak jakbyś sam był Władcą Grzmotu.
Byłeś gladiatorem?
Tak, byłem.
Wywalczyłeś wolność?
Dawno temu stary imperator...
przedstawił mnie Rudiuszowi.
Drewniany miecz.
Symbol wolności.
Raz dotknął mego ramienia i byłem wolny
Znałeś Marka Aureliusza?
Nie powiedziałem, że go znałem. Powiedziałem, że dotknął mego ramienia.
Pytałeś mnie czego chcę.
Chcę stanąć przed obliczem Imperatora...
tak jak ty.
Więc słuchaj mnie.
Ucz się ode mnie.
Nie byłem najlepszy dlatego, że szybko zabijałem.
Byłem najlepszy bo kochał mnie tłum.
Zdobądź tłum...
a zdobędziesz wolność.
Zdobędę tłum.
Dam im coś czego nigdy wcześniej nie widzieli.
Tak, Hiszpanie, pójdziemy do Rzymu razem...
na krwawą przygodę...
Wielka prostytutka poda nam swoją pierś...
aż staniemy się tłuści i szczęśliwi i nie będziemy chcieli ssać więcej.
A kiedy...
zginie już wystarczająco wielu...
Być może zdobędziesz wolność.
Masz. Używaj tego.
To pochodzi gdzieś...
z mojego kraju...
mojego domu.
Moja żona przygotowuje posiłek.
Moja córka niesie wodę z rzeki.
Czy je jeszcze kiedyś zobaczę?
Myślę, że nie.
Wierzysz, że zobaczysz je po śmierci?
Tak sądzę.
Ale...
ja umrę wkrótce.
A one nie jeszcze przez wiele lat.
Będę musiał poczekać.
Ale będziesz... czekał?
Oczywiście.
Widzisz...
moja żona...
i mój syn...
już na mnie czekają.
Spotkasz ich znowu.
Ale jeszcze nie teraz.
Jeszcze nie teraz, dopóki...
Jeszcze nie teraz.
Tam. Tam jest.
Wyjdź.
Idź! Idź! Wyjdź!
Dobrze znów cię zobaczyć, stary przyjacielu.
Przynieś mi szczęście.
Widziałeś już kiedyś coś takiego?
Nie znam ludzi, którzy mogliby postawić taką budowlę.
Zdobądź przychylność tłumu.
Do środka! Ruszać się!
Do środka!